그대가 있어

일어설 수 있었고






เพราะมีเธอ ฉันจึงลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง...

ขอบคุณ

สามครั้งแล้วที่ฉันได้ร่วมฉลองในวันนี้กับเธอ

สามปีมาแล้ว ที่วันที่ 6 พฤศจิกายน กลายมาเป็นวันสำคัญ

ขอบคุณ...

ที่ยังคงทำให้ฉันยึดมั่นในตัวเธอ

ขอบคุณ...

ที่เธอเองก็ยังร่วมฉลองกับฉันในวันนี้

ขอบคุณ...

สำหรับแรงบันดาลใจให้ฉันในวันที่ไม่สามารถหันไปพึ่งใคร

ขอบคุณ...

ที่เธอมีชีวิตอยู่จริงบนโลกใบนี้

ยังจำบรรยากาศเมื่อถ่ายภาพนี้ได้อยู่รึเปล่า?

รอยยิ้มของเธอตอนนั้น

สดใสยิ่งกว่าใครในโลกนี้

มาคิดๆดู

มันก็นานแล้วเหมือนกันนะ ตั้งแต่เริ่มรักเธอมา

พูดถึง ซุปเปอร์จูเนียร์

ทุกครั้ง...ฉันก็จะยิ้มขึ้นมา

ฉันมีความสุข

ที่จะได้พูดถึงเธอ

ได้คิดถึงเธอ







ตั้งไม่รู้กี่ครั้ง

ที่เธอปลอบฉันให้หยุดร้องไห้

ด้วยรอยยิ้มของเธอ...

แค่นั้นฉันก็รู้แล้วว่าความทุกข์ของฉันมันเป็นเรื่องเล็กแค่ไหน

ถ้าเทียบกับสิ่งที่เธอต้องเจอ ต้องทนกับมัน

เพราะรอยยิ้มของเธอสดใสเสมอ

นั่นมันทำให้ฉันคิดว่า

ในเมื่อเธอยังยิ้มให้ฉัน ฉันก็ไม่สามารถร้องไห้ต่อเธอที่กำลังส่งยิ้มมาได้

เธอทำให้ฉันเข้มแข็งได้

แม้ไม่มีใครมาปกป้อง

เพราะฉันรู้ว่าฉันยังมีเธอที่จะรักฉันเสมอ

เหมือนกับที่เธอยังรู้ได้เสมอว่าจะยังมีฉันที่รักเธอ

เวลายิ้ม

เธอจะเจิดจ้ายิ่งกว่าใครๆ

ยิ้มที่ทำให้ลืมความกังวลทั้งหมดไปได้

ก็คือยิ้มที่เธอยิ้มออกมาจากใจจริง

ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา

ฉันไม่เคยอยากได้อะไรมากไปกว่าให้เธอมีความสุข

ฉันขอพร

ก็เพื่อให้เธอมีความสุข

แค่เธอยิ้ม

นั่นก็สามารถต่อชีวิตของใครหลายๆคนได้แล้ว

ความสำเร็จของเธอ ก็คือความสำเร็จของฉันเหมือนกัน

สุขใจที่เห็นเธอมีความสุข

ทุกข์ใจเวลาเห็นเธอเศร้า

ฉันรู้สึกว่ามันคือความรักที่บริสุทธิ์ที่สุด

เท่าที่ฉันจะมอบให้ใครคนนึงได้

ฉันมีความสุข

กับการมีอยู่ของเธอ

ฉันมีความสุข

กับการรับรู้เรื่องราวของเธอ

ฉันมีความสุข

กับการที่มีเธอเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

แค่เธอเปิดใจรับความรักจากฉันไป

เธอก็จะไม่ต้องทุกข์ใจอีกต่อไป

ให้อ้อมกอดสีซัฟไฟร์ของพวกเราปกป้องเธอ

เพราะเธอจะมีฉันอยู่เคียงข้าง

เป็นเพื่อนกันตลอดไปให้กับเธอเอง

ฉันภูมิใจที่รักเธอ

ชีวิตของฉันมีความหมายมากขึ้นเพราะเธอ






ขอบคุณนะ

♥